Wydruk PZ z wagą brutto: kartony liczone na jednostki logistyczne

Przyjęcie towaru w kartonach kończy się dokumentem, który ktoś przelicza i podpisuje. Wydruk PZ z opisywanego wdrożenia podaje obok sztuk także liczbę kartonów i wagę brutto, więc osoba przeliczająca i osoba przyjmująca podpisują ten sam dokument.

Wszystkie dane na makiecie są wymyślone i nie pochodzą z żadnego dokumentu. Kontekst wdrożenia opisuje studium przypadku magazynu z dozorem celnym, a numer dokumentu z wydruku omawia artykuł o numeracji dokumentów KM i PM.

Co jest na wydruku

Nagłówek wydruku ma cztery grupy danych, a pod nim leży tabela pozycji.

• Dokument: numer dokumentu PZ.
• Kontrahent: nazwa z adresem.
• Miejsce: magazyn i oddział.
• Powiązania: numer zlecenia, numer awizo, numer dostawy i uwagi.

Tabela pozycji ma 11 kolumn. Sześć pierwszych opisuje pozycję dokumentu, a pięć ostatnich jednostkę logistyczną i wagę.

Wiersz Razem sumuje trzy kolumny: ilość, liczbę jednostek i wagę razem.

Jak liczone są jednostki i waga

Liczba jednostek wynika z ilości i ilości w jednostce logistycznej. Waga razem to liczba jednostek razy waga brutto jednej jednostki. Dla pozycji A z makiety 1 200 sztuk po 12 w kartonie daje 100 kartonów, a przy 4,50 kg na karton waga razem wynosi 450,00 kg.

Tabela ma trzy pozycje i wiersz sumy.

Pozostałe pozycje liczą się tak samo. Dla pozycji B 960 sztuk po 8 w kartonie daje 120 kartonów, a przy 6,25 kg na karton waga razem wynosi 750,00 kg. Dla pozycji C 1 500 sztuk po 10 daje 150 kartonów i 570,00 kg przy 3,80 kg na karton. Suma sztuk wynosi 3 660. Suma kartonów to 370, a waga razem 1 770,00 kg.

Waga brutto na wydruku jest liczona z ilości i kartoteki. Nie pochodzi z ważenia.

Według specyfikacji wagę towaru liczy się z ilości w dokumencie i wartości zapisanych w kartotece. Podsumowanie dokumentu w przeglądarce ma pięć pól, wśród nich wagę netto i wagę brutto. Budowę kartoteki opisuje strona o kartotece magazynowej.

Ważenie palety na wadze z poziomu terminala to inna funkcja platformy, którą opisują strony o wagach paletowych i integracji WMS z wagami. Wydruk z makiety z niej nie korzysta.

Strona nie obiecuje, że waga na wydruku zgadza się z wagą rzeczywistą dostawy. Wydruk liczy z kartoteki, więc różnica między kartoteką a faktycznym opakowaniem przeniesie się na dokument. Wykrycie takiej różnicy wymaga ważenia, a ono należy do innej funkcji platformy.

Co kartoteka musi zawierać, żeby wydruk się policzył

Kolumny liczone mają z czego się obliczyć tylko wtedy, gdy kartoteka zawiera ilość w jednostce logistycznej i wagę brutto jednostki. Jeśli któraś z tych wartości jest pusta, wydruk nie poda liczby kartonów ani wagi razem dla danej pozycji. Przed startem trzeba więc sprawdzić, czy kartoteki obejmują te dwie wartości dla całego asortymentu przyjmowanego w kartonach.

Osobne pytanie dotyczy ilości, która nie dzieli się przez ilość w jednostce. Przykład wymyślony: 1 205 sztuk po 12 w kartonie to 100 pełnych kartonów i 5 sztuk. Makieta takiego przypadku nie pokazuje, więc sposób zaokrąglenia liczby jednostek i wagi trzeba ustalić przed projektem szablonu, a nie po pierwszych wydrukach. Ta kontrola leży po stronie danych, nie wydruku: szablon nie uzupełni braków w kartotece.

Kto podpisuje wydruk

Pod tabelą stoją dwa pola podpisu, „Towar przeliczył” i „Towar przyjął”, a obok data. Stopka podaje nazwę programu, z którego wydrukowano dokument.

Kolejność pracy z wydrukiem jest prosta. Pracownik przyjmuje towar na terminalu, a użytkownik przeglądarki otwiera listę dokumentów i wybiera Wydruk. Osoba przeliczająca porównuje wydruk z towarem i podpisuje pole Towar przeliczył. Osoba przyjmująca podpisuje pole Towar przyjął. Program nie skanuje dokumentów, więc skan podpisanego wydruku trzeba dołączyć do dokumentu ręcznie jako załącznik.

Wydruk uruchamia przycisk Wydruk na liście dokumentów w przeglądarce, a układ kolumn pochodzi z szablonu wydruku. Szablony opisują strony o personalizacji wydruków WMS i o szablonach wydruków RDL i RDLC, a projektowanie raportów strona o tworzeniu raportów magazynowych.

• Przycisk: Wydruk na liście dokumentów w przeglądarce.
• Układ kolumn: z szablonu wydruku.
• Waga: brutto, liczona z ilości i kartoteki.
• Podpisy: dwa pola, Towar przeliczył i Towar przyjął, oraz data.

Co ustalono dodatkowo i czeka na decyzję

Specyfikacja opisuje więcej wydruków, niż pokazuje makieta, ale nie opisujemy ich jako gotowych. Według specyfikacji potrzebne są trzy wydruki dla trzech typów indeksu: towaru, klienta i wysyłającego. Te same wydruki mają działać na PZ i na WZ.

Specyfikacja żąda też eksportu wydania do Excela oraz dedykowanego wydruku WZ z trzema grupami danych: transportu, numeru DSK i wagi brutto. Typy dokumentów opisuje strona o dokumentach magazynowych, a przyjęcie towaru strona o przyjęciach towaru do magazynu. Dopóki te elementy nie mają potwierdzenia w formularzach, traktujemy je jako sprawy do decyzji.

Do czasu decyzji makieta pozostaje opisem układu, a nie obietnicą funkcji. Szablon projektuje się dopiero po ustaleniu wariantów, bo każdy wariant oznacza osobny układ kolumn i osobne sprawdzenie na dokumentach próbnych.

Pytania do postawienia przy analizie przedwdrożeniowej

Wydruk powstaje z danych kartoteki, więc jego jakość zależy od ustaleń z klientem. Cztery pytania zadajemy przed projektem szablonu.

• Źródło wag: czy kartoteka ma osobno wagę netto i brutto jednostki oraz kto ją prowadzi.
• Ponowny wydruk: czy wydruk wykonany po zmianie kartoteki ma pokazywać wartości bieżące, czy z dnia przyjęcia. Podpisany wydruk papierowy się nie zmienia, ale kolejny może się różnić.
• Warianty: ile wariantów wydruku potrzeba, skoro specyfikacja mówi o trzech typach indeksu.
• Archiwum: czy podpisany wydruk ma być skanowany do załącznika dokumentu, czy tylko przechowywany na papierze.