Jedna sztuka, jeden nośnik, czyli przyjęcie liczone w metrach i ważone

Obok zwykłego formularza przyjęcia opisywane wdrożenie ma wariant jednostkowy, w którym każda sztuka staje się osobnym nośnikiem z własnym numerem, ilością 1 i wagą jednostkową. Ilość sztuk formularz liczy z metrów, a łączną wagę partii dzieli na wiersze.

Opis kierujemy do działu IT i kierownika projektu. Zawiera reguły formularza w opisywanej wersji, a przykłady są wymyślone i niczego nie mówią o rodzaju towaru. Przyjęcie, które dzieli ilość na palety według pojemności z kartoteki, opisuje artykuł o przyjęciu PZB z podziałem ilości na palety, a śledzenie pojedynczych sztuk po numerach seryjnych strona o ewidencji według numerów seryjnych.

Każda sztuka dostaje własny nośnik

Wariant jednostkowy dotyczy przyjęć PZB i PW oraz wydań WZB i RW. W przyjęciu jednostkowym każda sztuka staje się osobnym nośnikiem z własnym numerem i ilością 1. Jedno kliknięcie „Dodaj” tworzy tyle wierszy, ile wpisano w polu „Ilość”.

Pozycja ma dziesięć elementów: asortyment, ilość, metry, przycisk „Oblicz ilość”, wagę netto, wagę brutto, lokalizację, partię, datę ważności i datę produkcji. Formularz nie ma trybów palety jednorodnej i palety mix ani pola numeru palety, bo numery nośników generuje system z licznika.

Wiersze zapisane przez formularz mają cztery cechy: ilość 1, znacznik jednostkowy, numer partii i wagi jednostkowe. Puste pole partii zapisuje się jako „BRAK”. Typ dokumentu, PZB albo PW, wynika z parametru strony, a siatka pozycji pokazuje dodatkowe kolumny „Waga netto” i „Waga brutto”.

Przed zapisem formularz sprawdza pięć komunikatów: „Brak asortymentu!”, „Brak lokalizacji!”, „Brak ilości!”, „Brak wagi netto!” i „Brak wagi brutto!”. Zakładka Pozycje wymaga też wybranego klienta („Proszę wybrać klienta!”).

Przycisk obliczania ilości zamienia metry na sztuki

Magazynier wpisuje metry i klika „Oblicz ilość”. Formularz dzieli wpisane metry przez długość sztuki z kartoteki i mnoży wynik przez 100, bo długość w kartotece jest zapisana w centymetrach. Przykład (wymyślony): 90 metrów przy długości sztuki 150 cm daje 60 sztuk.

Przycisk odmawia w dwóch sytuacjach. Gdy nie wybrano asortymentu, formularz zwraca „Brak asortymentu!”, a gdy pole „Metry” jest puste lub zerowe, „Brak długości (pole METRY)!”. Wynik trafia do pola ilości, które potem decyduje o liczbie wierszy w dokumencie.

Długość sztuki należy więc do kartoteki, a nie do dokumentu. Magazynier nie wpisuje jej przy każdym przyjęciu, a zmiana długości w kartotece zmienia wynik kolejnych obliczeń. Kartotekę i jej pola opisuje strona o kartotece magazynowej.

Waga partii dzieli się równo na wiersze

Magazynier wpisuje łączną wagę netto i łączną wagę brutto partii. Pola przyjmują wartości do 99999. System dzieli każdą z nich równo przez liczbę sztuk, zaokrągla do dwóch miejsc po przecinku i zapisuje wynik w każdym wierszu. Przykład (wymyślony): 60 sztuk i 90,00 kg netto dają 1,50 kg w każdym wierszu.

Waga wpisana raz dla całej partii dzieli się równo na wiersze, więc każdy nośnik dostaje tę samą wagę jednostkową.

Formularz nie rozróżnia ciężaru poszczególnych sztuk, a wagę wpisuje się raz dla partii, nie dla każdej sztuki z osobna. Ma to znaczenie dla wydania: waga, którą zapisano przy przyjęciu, jest wagą jednostkową nośnika.

Tabela zestawia cztery wartości z przykładu i ich wynik w dokumencie.

Wydanie wskazuje konkretny nośnik

W wydaniu jednostkowym magazynier wybiera konkretny nośnik z listy „Numer palety/kartonu”. Każda pozycja listy pokazuje numer nośnika i ilość, numer partii oraz wagę netto i brutto. Lista pomija nośniki leżące w lokalizacjach zablokowanych, a pole ilości jest zablokowane na 1.

Pozycja wybrana z listy niesie pięć danych: numer nośnika, lokalizację, partię, wagi i daty. System zapisuje wydanie jako minus jedna sztuka z tymi samymi atrybutami, więc w wydaniu zostaje dokładna waga rzeczywista, czyli ta zapisana przy przyjęciu.

Wydanie jednostkowe zwraca trzy komunikaty: „Proszę zapisać asortyment!”, „Proszę zapisać paletę!” i „Ilość większa niż stan dostępny: N”. Wydanie, w którym o paletach decyduje metoda z karty klienta, opisuje artykuł o metodzie wydania z karty klienta. W wariancie jednostkowym magazynier wskazuje nośnik sam.

W dokumentach występują trzy różne rodzaje wagi

W dokumentach występują trzy różne rodzaje wagi. Każdy opisuje co innego i pojawia się w innym miejscu, więc waga na wydruku lub w zestawieniu nie zawsze pochodzi z tego samego źródła.

Waga kartotekowa i waga zważona mogą się więc różnić dla tego samego towaru, bo pierwsza wynika z kartoteki, a druga z ważenia przy przyjęciu. Wagę palety wpisuje się później, po kompletacji. Jej rolę przed wystawieniem WZ opisuje artykuł o bramce przed WZ, a trzy wydruki do jednej wysyłki artykuł o WZ, packing liście i liście przewozowym.

Ważenie na stanowisku z wagą opisują strony o wagach paletowych i o integracji WMS z wagami.

Edycja przyjęcia albo wydania wraca do formularza, w którym dokument powstał

Przy edycji dokumentu konfiguracja menu wybiera formularz według znacznika zapisanego w dokumencie. Dokument jednostkowy ma znacznik jednostkowy, a zwykły ma pole puste. Edycja otwiera więc ten ekran, w którym dokument powstał, i nie przerzuca go do innego formularza.

Dla działu IT oznacza to dwa formularze utrzymywane obok siebie: zmiana w formularzu zwykłym nie obejmuje dokumentów jednostkowych.

Zmiana lokalizacji ma dwa tryby w jednym oknie

Zmiana lokalizacji (ZL) ma w opisywanym wdrożeniu jeden formularz z dwoma trybami, wybieranymi z listy rodzajów w tym samym oknie: „Asortyment” i „Paleta”.

W trybie asortymentu magazynier wybiera indeks, potem pozycję stanu, czyli paletę z jej lokalizacją i partią, miejsce docelowe z listy lokalizacji ze stanem i ilość. System zapisuje parę wierszy, minus w źródle i plus w celu, z tym samym identyfikatorem pary. Podpowiedź przy przekroczeniu brzmi „Dostępna ilość na wybranej lokalizacji: N”. W trybie całej palety system przenosi wszystkie linie palety naraz, każdą jako parę minus i plus.

Zanim wdrożymy taki formularz, ustalamy cztery rzeczy. Odpowiedzi pokazują, czy sztuki w danym magazynie naprawdę trzeba ewidencjonować pojedynczo.

• Jednostka: czy każda sztuka musi mieć własny numer, czy wystarczy nośnik zbiorczy.
• Długość: skąd bierze się długość sztuki w kartotece i kto ją utrzymuje.
• Waga: czy wystarczy waga jednostkowa dzielona równo, czy potrzebne jest ważenie każdej sztuki.
• Wydanie: kto wskazuje nośnik w wydaniu i czy robi to magazynier, czy system.