Etykieta to plik PDF w archiwum, a nie zlecenie drukarki

Etykieta jako plik PDF w archiwum to w opisywanym wdrożeniu odpowiedź na pytanie, które zadaje wdrożeniowiec i kierownik pakowania: czy etykieta trafia do drukarki. Odpowiedź dotyczy miejsca pliku, a nie wydruku. Dla operatora stanowiska pakowania oznacza to, że skan kończy się zdjęciem ilości i powstaniem plików w archiwum, a wydruk jest osobnym krokiem.

Dla wdrożeniowca oznacza to dwa osobne miejsca do sprawdzenia: archiwum na serwerze i stanowisko drukujące. Opis obejmuje zachowanie kodu i nie zastępuje sprawdzenia na stanowisku. Wyróżnikiem tego wdrożenia jest to, że etykieta jest plikiem, a nie zleceniem dla drukarki. Pliki pakowania nie zawierają wywołania drukowania przeglądarki ani sterownika drukarki. Opisujemy zapis pliku i wpis w historii, a nie sam wydruk, który jest poza transakcją.

Jak etykieta powstaje przy skanie

Etykieta to ukryty element strony z adresem wydruku i parametrem zapisu do PDF. Przy zdejmowaniu ilości powstaje jeden element wydruku na każdą zdjętą sztukę, więc liczba plików zależy od zdjętej ilości, a nie od liczby pozycji na dokumencie. Zatwierdzenie dokumentu jest odrębnym krokiem, który zamyka zdjęcie i nie tworzy etykiet, więc nie dopisuje niczego do listy plików w archiwum.

• Element wydruku. Ukryty element strony z adresem wydruku.
• Plik na sztukę. Jeden element wydruku na każdą zdjętą sztukę.

Pakowacz nie uruchamia drukarki w tym kroku, a wydruk zostaje zapisany jako plik. Plik pozostaje w archiwum niezależnie od tego, czy operator wydrukuje etykietę poza systemem. Liczbę etykiet po zdjęciu ilości opisuje artykuł o wydruku po zdjęciu ilości.

Co zapisuje strona wydruku

Strona wydruku przy parametrze zapisu do PDF renderuje raport do PDF i zapisuje go w katalogu aplikacji. Katalog aplikacji jest więc punktem wyjścia dla pliku, który trafia do archiwum, gdy adres zawiera parametr archiwum. Każdy zapis PDF dopisuje wpis do dziennika z nazwą strony wydruku i formatem PDF.

• Raport PDF. Zapisany w katalogu aplikacji przy parametrze zapisu.
• Wpis w dzienniku. Nazwa strony wydruku i format PDF przy każdym zapisie.

Zapis do dziennika ma więc dwa elementy: nazwę strony i format, a nie treść etykiety. Dla kierownika pakowania to rozdzielenie ważne, bo zatwierdzenie dokumentu nie może być mylone z wydrukiem etykiety. Wpis w dzienniku pokazuje, że plik powstał, ale nie mówi, czy operator go wydrukował.

Gdzie trafia plik i wpis w archiwum

Gdy adres zawiera parametr archiwum, plik kopiuje się do katalogu archiwum, a w historii zapisuje się wpis z oznaczeniem archiwum. Taki wpis powstaje tylko przy parametrze archiwum, a nie przy każdym wydruku raportu.

Katalog archiwum musi leżeć wewnątrz katalogu aplikacji. Ścieżka spoza niego kończy się wyjątkiem. Archiwum jest więc miejscem, w którym leżą wszystkie pliki etykiet, niezależnie od tego, czy zostały wydrukowane. Ścieżka archiwum jest częścią konfiguracji wydruku, a nie danych zlecenia.

Jak nazywa się plik i od czego zależy szablon

Nazwa pliku składa się z trzech części: parametru nazwy, numeru referencyjnego i rozszerzenia PDF. Bez parametru nazwy plik nazywa się numerem referencyjnym. Cecha produktu wybiera rozmiar etykiety spośród trzech wariantów, od małego do dużego. Układ etykiety zależy od pola układu. Dla jednego z wariantów układu szablon nie ma dopisku pionowego, a w pozostałych przypadkach ma. Format PDF jest ten sam dla każdego rozmiaru, a różni się tylko szablon.

Nazwa pliku łączy numer referencyjny z numerem pozycji, co pozwala odnaleźć plik po danych dokumentu. Dla operatora nazwa pliku jest więc kluczem do odnalezienia konkretnej etykiety w archiwum. Makieta pokazuje ekran pakowania, a obok listę plików w katalogu archiwum.

Kiedy etykieta nie powstaje

Dla asortymentu z blokadą kompletacji wydruk nie powstaje, a pokazuje się komunikat „Blokada wydruku!”. W polu dodruku, po wpisaniu kodu EAN, dla odbiorcy krajowego wydruk jest zablokowany komunikatem „Druk etykiet polskich zablokowany!”.

„Druk etykiet polskich zablokowany!”

Przy zdejmowaniu ilości wydruku dla odbiorcy krajowego nie ma i nie pojawia się komunikat. Etykieta nie powstaje też dla asortymentu z brakiem tłumaczenia, co opisuje artykuł o etykiecie w języku odbiorcy. Różnica między brakiem pliku a brakiem wydruku ma znaczenie przy zgłaszaniu problemów. Brak elementu wydruku przy odbiorcy krajowym nie oznacza błędu zapisu dokumentu, bo zatwierdzenie nie tworzy etykiet.

Co sprawdzić przed wdrożeniem druku

Przed wdrożeniem trzeba sprawdzić, czy zatwierdzenie dokumentu jest rzeczywiście oddzielone od wydruku, bo według dokumentacji wdrożenia wydruk na drukarce odbywa się później i poza transakcją pakowacza. Kolejność działania na stanowisku wygląda następująco.

1. Skan pozycji.
2. Zdjęcie ilości.
3. Plik w archiwum.
4. Wydruk poza systemem.

Gdy problem dotyczy pliku, sprawdza się archiwum, a gdy dotyczy wydruku, sprawdza się drukarkę poza systemem. Każda z tych dróg ma inne miejsce zapisu, dlatego diagnoza zaczyna się od tego, co właściwie się nie udało.

• Zatwierdzenie. Nie tworzy etykiet.
• Drukarka. Nie jest wywoływana w kodzie pakowania.

Przejęcie dokumentu na kolektorze, które działa przed skanem, opisuje artykuł o dokumencie przypisanym operatorowi. Tłumaczenia etykiet z importu opisuje artykuł o imporcie tłumaczeń. Ogólne zasady drukowania etykiet opisuje strona o drukowaniu etykiet logistycznych, a numer palety na etykiecie strona o numerze palety z kodem kraju.

Pytania do analizy

Przed wdrożeniem podobnego rozwiązania zadajemy cztery pytania. To pytania do czytelnika, a nie fakty o opisywanym wdrożeniu.

1. Kto odpowiada za wydruk z archiwum i w którym momencie operator drukuje etykietę?
2. Jak długo archiwum etykiet ma przechowywać pliki PDF i kto je usuwa?
3. Czy rozmiar i układ etykiety mają wynikać z danych produktu, czy z ustawień stanowiska?
4. Czy brak drukarki na stanowisku ma być sygnalizowany podczas skanu, czy dopiero przy wydruku z archiwum?