Klasyczny kod kreskowy przez dziesięciolecia robił jedną rzecz: przekazywał do systemu ciąg cyfr. Żeby dowiedzieć się czegokolwiek o wyrobie, trzeba było mieć dostęp do bazy, w której ten ciąg coś znaczy. GS1 Digital Link zmienia postać zapisu tak, że ten sam symbol obsługuje magazyn i telefon konsumenta - bez dokładania drugiego kodu na opakowanie. Miejsce tego standardu wśród pozostałych opisuje strona o Auto ID w magazynie.
Czym jest GS1 Digital Link i czym różni się od kodu liniowego
GS1 Digital Link to sposób zapisu tych samych identyfikatorów, które od lat przenosi kod GS1-128, ale w postaci adresu internetowego. Numer wyrobu, partia, numer seryjny i termin ważności trafiają do segmentów ścieżki oraz do parametrów zapytania, zamiast do ciągu cyfr z przedrostkami.
Ta sama treść, inna forma. Kod liniowy zwraca ciąg w rodzaju numeru wyrobu poprzedzonego przedrostkiem 01 i partii poprzedzonej przedrostkiem 10. Adres w standardzie Digital Link zapisuje to jako ścieżkę, w której przed każdą wartością stoi numer jej identyfikatora.
| Cecha | Kod GS1-128 | GS1 Digital Link |
|---|---|---|
| Postać danych | Ciąg cyfr z identyfikatorami zastosowań | Adres internetowy z segmentami ścieżki |
| Nośnik | Kod liniowy | Kod dwuwymiarowy, najczęściej QR lub DataMatrix |
| Odczyt telefonem | Wymaga aplikacji z parserem | Otwiera się aparatem, bez dodatkowego programu |
| Odbiorca odczytu | Systemy magazynowe i handlowe | Systemy oraz konsument |
| Zawartość informacyjna | Te same identyfikatory | Te same identyfikatory |
Ostatni wiersz bywa pomijany, a jest istotny. Digital Link nie dokłada nowych pól danych - przenosi dokładnie to, co kod liniowy. Zmienia się dostępność, nie zakres. Zestaw identyfikatorów opisuje szerzej strona o etykietach logistycznych GS1, a zastosowanie kodów dwuwymiarowych w obsłudze magazynowej - strona o kodach GS1 QR.
Jeden szkielet, trzy warianty zapisu
Adres może zawierać komplet pól, sam numer wyrobu albo prowadzić do resolvera we własnej domenie producenta.
Zastosowania w logistyce i w komunikacji z odbiorcą
Wartość standardu polega na tym, że jeden symbol na opakowaniu obsługuje dwie zupełnie różne grupy odbiorców. To, co się wydarzy po odczycie, zależy od tego, kto skanuje i czym.
Po stronie magazynu
Operator skanuje kod terminalem, a system wyciąga z adresu numer wyrobu, partię i termin ważności - dokładnie tak, jak z kodu liniowego. Dodatkową możliwością jest sięgnięcie po dane spod adresu docelowego, na przykład po kartę charakterystyki przy substancjach objętych przepisami o towarach niebezpiecznych, co porządkuje strona o dokumentacji ADR w magazynie. Powiązanie odczytu z historią serii opisuje z kolei strona o Track and Trace.
Po stronie konsumenta
Ten sam kod odczytany telefonem otwiera stronę wskazaną przez producenta. Może to być skład i wykaz alergenów, instrukcja obsługi, karta gwarancyjna albo komunikat o wycofaniu serii. Producent zmienia treść strony docelowej bez ingerencji w etykietę, co przy wyrobach o długim cyklu życia ma wymierne znaczenie.
| Kto skanuje | Czym | Co otrzymuje |
|---|---|---|
| Operator magazynu | Terminal z parserem | Numer wyrobu, partia, termin, numer seryjny |
| Kontrola jakości | Terminal z dostępem do sieci | Dane jak wyżej oraz dokumenty spod adresu docelowego |
| Konsument | Aparat telefonu | Strona produktu wskazana przez producenta |
Jak system rozpoznaje i interpretuje taki adres
Tu leży najczęstsze nieporozumienie. Skoro kod jest adresem, wydaje się, że magazyn potrzebuje łącza, żeby go odczytać. Nie potrzebuje.
Parser rozbiera adres bez łączenia się z siecią. Segmenty ścieżki i parametry zapytania to zwykłe identyfikatory zastosowań, więc rozłożenie ich na pola jest operacją tekstową, nie sieciową. Połączenie staje się potrzebne dopiero wtedy, gdy chcemy pobrać zawartość strony docelowej - a to jest warstwa opcjonalna, z której magazyn nie musi korzystać.
Przebieg odczytu obejmuje cztery czynności. System rozpoznaje, że ciąg jest adresem, a nie kodem liniowym. Wyodrębnia numer wyrobu z pierwszego segmentu ścieżki. Odczytuje kolejne segmenty i parametry jako partię, numer seryjny i termin. Zapisuje wartości w tych samych kolumnach, do których trafiłyby dane z kodu liniowego.
Protokół kontroli pokazuje wynik każdego z tych sprawdzeń osobno, razem z normalizacją dat do postaci kalendarzowej. Dzięki temu widać nie tylko, że odczyt się powiódł, ale też co dokładnie system z niego wyciągnął. Ogólne zasady walidacji opisuje strona o kodach kreskowych, a wariant dla wyrobów medycznych - strona o standardzie HIBC.
Adres rozłożony bez pytania sieci
Numer wyrobu, partia, numer seryjny i termin ważności trafiają do kartoteki tak samo jak przy kodzie liniowym.
Na co uważać przy czytnikach
Część urządzeń traktuje znak zapytania jako koniec danych i obcina wszystko, co po nim następuje. Ponieważ termin ważności zapisuje się właśnie jako parametr zapytania, taki czytnik odda adres bez daty. Test na kodzie zawierającym termin wykrywa ten problem w kilka sekund, a poprawka sprowadza się do przeprogramowania urządzenia kodem z jego instrukcji. Dobór sprzętu porządkuje strona o kolektorach danych Android.
Migracja na kody dwuwymiarowe
Standard nie jest ciekawostką techniczną, tylko elementem szerszej zmiany. Organizacja GS1 prowadzi program przejścia na kody dwuwymiarowe w punktach sprzedaży, z horyzontem końca 2027 roku. Docelowo jeden symbol ma obsłużyć kasę, magazyn i konsumenta, zamiast trzech osobnych kodów na tym samym opakowaniu.
Dla magazynu wynikają z tego trzy konsekwencje praktyczne. Pierwsza to konieczność sprawdzenia, czy posiadane czytniki odczytują kody dwuwymiarowe - nie każdy skaner liniowy to potrafi. Druga to miejsce na etykiecie: kod dwuwymiarowy mieści komplet danych na powierzchni, na której kod liniowy pomieściłby sam numer wyrobu. Trzecia to możliwość zmiany treści strony docelowej bez ponownego druku etykiet.
Ta ostatnia zmienia sposób myślenia o etykiecie. Dotąd zmiana informacji o wyrobie oznaczała nowy nakład etykiet i wymianę zapasu opakowań. Przy adresie prowadzącym do resolvera wystarczy zmienić stronę docelową, a symbol na opakowaniu pozostaje ten sam. Zasady wydruku i doboru szablonów omawia strona o drukowaniu etykiet logistycznych.
Mniej miejsca, więcej danych
Rozdzielczość 300 punktów na cal pozwala odczytać kod z małego opakowania jednostkowego bez powiększania etykiety.
Jak uruchomić obsługę standardu w systemie
Uruchomienie sprowadza się do sześciu kroków. Pierwszy warto wykonać przed pozostałymi, bo przesądza o tym, czy dalsza konfiguracja ma sens.
- Sprawdzenie, czy czytnik przekazuje pełny adresNiektóre urządzenia obcinają część zapytania po znaku zapytania. Test na kodzie z terminem ważności pokazuje, czy adres dociera w całości.
- Włączenie profilu Digital Link w parserzeWskazujemy, że ciąg zaczynający się od nazwy protokołu ma trafić do reguł Digital Link zamiast do obsługi kodów liniowych.
- Mapowanie segmentów ścieżki na pola kartotekiSegment z numerem wyrobu kierujemy do kartoteki towaru, segment partii i parametr terminu do pozycji dokumentu.
- Test na adresie pełnym i skróconymSprawdzamy odczyt adresu z kompletem pól oraz adresu zawierającego wyłącznie numer wyrobu, bo oba warianty występują w obrocie.
- Decyzja o użyciu resolveraUstalamy, czy magazyn ma pobierać dane ze strony docelowej, czy poprzestać na dekodowaniu offline. Druga opcja nie wymaga łącza.
- Przygotowanie szablonu etykiety dwuwymiarowejTworzymy szablon z kodem dwuwymiarowym o rozdzielczości pozwalającej odczytać go z małego opakowania.
Aktualną specyfikację standardu oraz wykaz obsługiwanych identyfikatorów publikuje GS1 Polska w opisie standardów identyfikacji, a poziomy referencyjne dla wskaźników pracy centrów dystrybucyjnych - badanie DC Measures prowadzone przez WERC.
GS1 Digital Link nie zastępuje niczego, co magazyn już umie. Dokłada warstwę, w której ten sam odczyt służy dwóm celom naraz. Dla systemu magazynowego to kolejny format do rozpoznania, dla producenta sposób na jedną etykietę zamiast trzech, a dla odbiorcy końcowego dostęp do informacji, które dotąd mieściły się wyłącznie na papierze.
Pytania o GS1 Digital Link
Czym jest GS1 Digital Link?
To sposób zapisu identyfikatorów GS1 w postaci adresu internetowego. Ten sam kod odczytuje system magazynowy, który wyciąga z niego numer wyrobu, partię i termin, oraz telefon konsumenta, który otwiera stronę produktu.
Czy magazyn musi mieć dostęp do Internetu?
Nie. Parser rozbiera adres bez łączenia się z siecią - segmenty ścieżki i parametry zapytania to zwykłe identyfikatory zastosowań. Połączenie potrzebne jest dopiero wtedy, gdy chcemy pobrać dane ze strony docelowej.
Do czego służy resolver?
Resolver to usługa, która przekierowuje adres z kodu pod właściwy zasób - kartę charakterystyki, instrukcję albo certyfikat. Może działać w domenie GS1 albo w domenie producenta. Dla samego magazynu jest warstwą opcjonalną.
Czym Digital Link różni się od GS1-128?
Zawartością informacyjną niczym, bo przenosi te same identyfikatory. Różni się postacią zapisu i nośnikiem: zamiast kodu liniowego stosuje kod dwuwymiarowy, a zamiast ciągu z nawiasami adres internetowy.
Jak zapisuje się termin ważności w adresie?
Jako parametr zapytania z numerem identyfikatora, na przykład znak zapytania, siedemnaście, znak równości i data sześciocyfrowa. Parser przekłada ją na format kalendarzowy przy zapisie do bazy.
Co oznacza migracja na kody dwuwymiarowe?
Organizacja GS1 prowadzi program przejścia na kody 2D w punktach sprzedaży do końca 2027 roku. Oznacza to, że etykieta obsłuży kasę, magazyn i konsumenta jednym symbolem zamiast kilku.
Baza wiedzy - pojęcia GS1 Digital Link
Terminy, które pojawiają się przy konfiguracji parsera i projektowaniu etykiet dwuwymiarowych.
- GS1 Digital Link
- Standard zapisu identyfikatorów GS1 w postaci adresu internetowego czytelnego dla systemu i dla telefonu.
- Resolver
- Usługa przekierowująca adres z kodu pod właściwy zasób cyfrowy, prowadzona przez GS1 albo przez producenta.
- Dekodowanie offline
- Rozłożenie adresu na identyfikatory bez łączenia się z siecią, wyłącznie na podstawie jego budowy.
- Segment ścieżki
- Fragment adresu między ukośnikami, w którym numer identyfikatora poprzedza jego wartość.
- Parametr zapytania
- Fragment adresu po znaku zapytania, używany dla pól uzupełniających, takich jak termin ważności.
- Kod dwuwymiarowy
- Nośnik danych odczytywany w dwóch osiach, mieszczący znacznie więcej znaków niż kod liniowy o tej samej szerokości.
- GTIN
- Globalny numer jednostki handlowej, pierwszy i obowiązkowy segment adresu Digital Link.
- Migracja na kody 2D
- Program GS1 przewidujący obsługę kodów dwuwymiarowych w punktach sprzedaży do końca 2027 roku.
Zobacz obsługę GS1 Digital Link w działaniu
Przekonaj się, jak Studio WMS.net rozkłada adres na identyfikatory bez łączenia się z siecią i zapisuje je w kartotece tak samo jak dane z kodu liniowego - uruchom bezpłatne demo lub obejrzyj pełną galerię ekranów.