Plik sortujący klienta w WMS: import 1:1 i kontrola kartonu na terminalu

Gdy klient przysyła plik z listą kartonów, magazyn ma dwa wyjścia: przepisać go ręcznie albo wczytać. W opisywanym wdrożeniu dane arkusza trafiają do systemu bez zmian, a pracownik na terminalu sprawdza tylko, czy karton, który trzyma w ręku, występuje w pliku.

Opis opiera się na opisie funkcjonalnym i odpowiedziach wdrożeniowca na pytania klienta, a etap kontroli na terminalu na formularzach opisywanej wersji. Samego importu formularze terminala nie wykonują, więc jego wnętrza nie opisujemy. Kontekst projektu opisuje studium przypadku, a ogólny mechanizm wczytywania plików strona o imporcie Excel do systemu WMS. Import z arkuszy omawia też strona o imporcie danych z Excela.

Od arkusza do bufora

Dla klienta z plikami xlsx powstały dedykowane transakcje terminala: przyjęcie PZB i wydanie WZB. Towar jest przyjmowany na lokalizację strefy przyjęć. Pięć etapów prowadzi od arkusza do skanu.

Przyjęcie dzieli się według rodzaju stanu i kraju przeznaczenia, a podział pilnowany jest podczas realizacji PZB. Etykiety palet z numerem generuje się przed przyjęciem, z podziałem na kraje, na przykład po 50 sztuk na kraj. Numer palety opisuje artykuł o numerze palety z kodem kraju.

Tabela 1:1 i kartoteki z pliku

Tabela 1:1 przechowuje dane arkusza w takiej postaci, w jakiej przyszły, więc plik klienta nie wymaga przeróbek przed wczytaniem.

Import sprawdza, czy w WMS istnieją kartoteki towarowe. Jeśli ich nie ma, tworzy je i przypisuje identyfikator kartoteki do pozycji arkusza. Budowę kartoteki opisuje strona o kartotece magazynowej, a moment, w którym arkusz przestaje wystarczać, strona o kartotece magazynowej w Excelu.

Co robi terminal, a czego nie

Terminal nie podpowiada numerów kartonów po zeskanowaniu numeru palety. Pracownik skanuje numer palety, potem numer kartonu. Jeśli numer jest poprawny, program odczytuje dane z pliku, jeśli niepoprawny, pokazuje komunikat o niezgodności.

Terminal nie podpowiada numerów kartonów. Weryfikuje je z plikiem.

Formularz przyjęcia palety z kartonami ma cztery pola.

• Numer palety: wymagany, do 20 znaków.
• Ilość kartonów: pole tylko do odczytu, odliczane od liczby kartonów na liście palety.
• Karton: numer do 20 znaków, sprawdzany z listą palety.
• Lokalizacja docelowa: wymagana, do 20 znaków, z czterema standardowymi kontrolami lokalizacji.

Przyjęcie palety z kartonami opisuje artykuł o przyjęciu palety z kartonami, a sortowanie kartonów na palety docelowe artykuł o sortowaniu kartonów w WMS.

Jedna paleta od skanu do lokalizacji

Kolejność pracy na terminalu pokazujemy na wymyślonych liczbach. Paleta ma na liście 24 kartony, więc po wpisaniu jej numeru licznik pokazuje 24. Pracownik skanuje kartony jeden po drugim, a każdy poprawny skan zmniejsza licznik o jeden i daje komunikat „Zeskanowano karton!”. Karton spoza listy albo zeskanowany drugi raz zatrzymuje się na komunikacie z dźwiękiem i nie zmienia licznika.

Gdy licznik dojdzie do zera, program sprawdza, czy zostały kartony niezeskanowane. Jeśli tak, wypisuje ich numery w oknie z makiety, na przykład KARTON-0004 i KARTON-0009, i pyta o ponowienie skanowania. Jeśli nie, blokuje pole kartonu i prosi o lokalizację docelową. Po poprawnej lokalizacji dokument zostaje zatwierdzony, a terminal pyta, czy zrealizować nowy dokument.

Karton jako numer serii

W opisywanym wdrożeniu karton jest zapisany jako numer serii. Lista kartonów palety to lista numerów serii, a licznik „Ilość kartonów” równa się liczbie jej wierszy. Ewidencję według numerów serii opisuje strona o ewidencji według numerów seryjnych i partii.

Dla towaru z numerem serii ilość wynosi zawsze 1, a terminal odpowiada „Ilość musi być równa 1!”. W formularzu przeglądarkowym przyjęcia PZB towar z wymaganą serią, której nie podano, a ilością większą niż 1 rozpada się na tyle pozycji po jednej sztuce, ile wynosi ilość. Zatwierdzenie dokumentu jest wtedy zablokowane komunikatem „Istnieją pozycje bez wypełnionego numeru serii!”.

Sprawy otwarte

Jedno pytanie z ustaleń pozostało bez odpowiedzi: co zrobić, gdy w wydaniu nie ma kartonu na stanie. Można wstrzymać cały import albo tylko pozycję z brakującym kartonem. Do czasu decyzji nie opisujemy tego jako funkcji. Pracownik na terminalu nie ma wtedy reguły, którą mógłby zastosować, więc decyzję trzeba zapisać na liście spraw do konsultacji, a dopiero potem opisać w instrukcji.

Zestawienia ilości i lokalizacji po przyjęciu opisuje strona o raporcie stanów magazynowych, a typy dokumentów PZB i WZB strona o dokumentach magazynowych. Magazyn kartonowy obok paletowego opisuje artykuł o magazynie kartonowym w WMS. Etapy takiego projektu zebrano na stronie o wdrożeniu systemu WMS.

Pytania do postawienia przy analizie przedwdrożeniowej

Import opisujemy według ustaleń, a jego wnętrze nie jest widoczne w formularzach. Dlatego przy analizie przedwdrożeniowej zadajemy cztery pytania.

• Wzorzec arkusza: kto ustala układ kolumn dla danego klienta i co dzieje się, gdy klient zmieni układ w kolejnym pliku.
• Unikalność numerów: czy numer kartonu jest unikalny w skali klienta, czy tylko w obrębie palety. Odpowiedź decyduje o tym, jak system potraktuje powtórzony numer w kolejnym pliku.
• Brak kartonu: czy brak kartonu na stanie wstrzymuje cały import, czy tylko pozycję. To pytanie z ustaleń pozostało bez odpowiedzi.
• Kartoteki z pliku: kto sprawdza kartoteki założone automatycznie z pliku, zanim towar trafi do obrotu.

Czego nie obiecujemy

Nie podajemy czasu wczytania pliku, liczby pozycji w jednym arkuszu ani sposobu obsługi błędnych wierszy. Źródła opisują, co robi import, czyli zapis 1:1 i założenie brakujących kartotek, ale nie opisują jego wnętrza. Takie parametry trzeba ustalić na etapie analizy.

Terminal pozostaje narzędziem kontroli. Nie poprawia danych z pliku i nie zastępuje ich skanem, a komunikat o niezgodności oznacza, że karton albo paleta nie zgadzają się z tym, co klient przysłał.