Drugi dział klienta w tym samym magazynie: wariant formularza zamiast nowej aplikacji

Drugi dział klienta korzysta z tego samego systemu WMS, ale zamiast klienta podaje nazwę imprezy, a zamiast odbiorcy osobę zlecającą. W opisywanym projekcie dział eventowy dostał wersję formularzy z zamienionymi etykietami i jednym innym polem, a nie osobną aplikację.

Formularze dokumentów w tym wdrożeniu są dedykowanymi wersjami dokumentów platformy Studio WMS.net: powstały jako kopie standardowych formularzy i zostały uproszczone zgodnie ze specyfikacją, którą opisuje artykuł o specyfikacji formularzy WMS w arkuszu. Wersja dla działu eventowego jest kolejną kopią.

Opis obejmuje pięć par formularzy i dwa formularze bez pary. Pokazujemy, co dokładnie się zmienia, gdzie trafia nazwa imprezy, ile kosztuje utrzymanie kopii i jakie pytania zadajemy na etapie analizy.

Dwa działy, jeden system

Para standard i wariant występuje pięć razy: wydanie, edycja wydania, WZ, edycja WZ i zlecenie wydania ZWZ. Formularzy dla działu eventowego jest siedem: pięć kopii oraz dwa formularze bez odpowiednika standardowego, czyli wypożyczenie i zwrot sprzętu. Opisuje je artykuł o wypożyczeniu i zwrocie sprzętu na imprezy.

Zlecenie zwrotu nie ma wersji dla działu eventowego i zachowuje etykietę „Odbiorca / handlowiec”. Przypisanie formularzy do działów zależy od konfiguracji menu i ról, której ten opis nie obejmuje.

Typy dokumentów, o których mowa, omawia strona o dokumentach magazynowych. Model pracy operatora logistycznego opisuje strona o WMS dla operatorów logistycznych, a ogólny przebieg takiego projektu strona o wdrożeniu systemu WMS.

Co zmienia się w formularzu

Pierwsza zmiana dotyczy etykiety osoby. Pole „Odbiorca / handlowiec” nazywa się w wariancie „Osoba zlecająca”, a komunikat walidacji mówi „wybierz osobę zlecającą”. Zmiana etykiety obejmuje wszystkie pięć par.

Druga zmiana dotyczy pola „Klient”, czyli listy z wyszukiwaniem. W wariancie zastępuje ją pole „Nazwa imprezy”: tekst, wymagany, do 50 znaków. Podmianę mają trzy pary: wydanie, edycja wydania i zlecenie ZWZ. W parze WZ różnice ograniczają się do dwóch zmian, etykiety i komunikatu.

Rozmiar różnic jest miarą pracy przy przenoszeniu poprawek. Para WZ różni się w dwóch miejscach, więc poprawka logiki rzadko dotyka tych miejsc. Wydanie różni się w kilkunastu miejscach, więc przy poprawce trzeba sprawdzić, czy nie zahacza o zmienione fragmenty.

Gdzie trafia nazwa imprezy

Nazwa imprezy trafia do istniejącego pola dokumentu, a nie do nowego. W formularzu edycji wartość jest podstawiana z tego pola i blokowana. W zleceniu ZWZ i w wypożyczeniu pole jest wymagane, a pusta wartość kończy się komunikatem „wpisz nazwę imprezy”.

Nazwę imprezy widać więc tam, gdzie dokument jest tworzony i poprawiany, a nie w zwrocie, który opiera się na zleceniu.

Zapytania zapisu i listy

Zapis wydań i zleceń wydania w wersji dla działu eventowego ma osobne zapytania zapisu: wydanie i edycja wydania zapisują się jednym zapytaniem wariantu, a zlecenie ZWZ własnym. W parze WZ obie wersje używają tego samego zapytania zapisu, co zgadza się z faktem, że różnice ograniczają się do etykiety i komunikatu.

Lista kontrahenta jest wspólna dla obu wersji. Wydanie w wariancie ma własną listę asortymentu, więc nie można założyć, że lista asortymentu jest taka sama jak w formularzu standardowym. Treści zapytań nie opisujemy.

Pięć par plików i koszt takiego rozwiązania

Wersja dla działu eventowego jest kopią pliku formularza. Kopia pozwala zmienić etykiety i jedno pole bez dotykania formularza standardowego, a koszt pojawia się przy poprawce logiki: trzeba ją wykonać w oryginale i w kopii. W pięciu parach oznacza to pięć miejsc, w których poprawkę trzeba powtórzyć.

Poprawka logiki jednego formularza wymaga przeniesienia do jego pary.

Przykład (fikcyjny): poprawiamy kontrolę ilości w formularzu wydania. Zmianę wykonujemy w wersji standardowej, a potem powtarzamy w kopii dla działu eventowego, czyli dwa razy. Jeśli pominiemy kopię, dwa działy zaczną pracować według dwóch różnych reguł, choć korzystają z jednego systemu.

Drugi przykład (fikcyjny): dział eventowy prosi, by w zleceniu ZWZ nazwa imprezy mogła mieć więcej niż 50 znaków. Pole imprezy istnieje tylko w wariancie, więc taka zmiana dotyczy jednej kopii i nie wymaga przenoszenia do formularza standardowego. Kontrola ilości jest odwrotnym przypadkiem: występuje w obu wersjach, więc każda jej poprawka wymaga dwóch zmian.

Tabela zestawia pięć elementów, którymi wariant różni się od wersji standardowej.

To kompromis. Kopia daje dopasowanie bez przebudowy platformy, a jej cena to poprawki przenoszone do pary. Nie twierdzimy, że wariant jest jedyną dobrą metodą, tylko opisujemy tę, którą przyjęto w opisywanym wdrożeniu.

Co zostaje wspólne

Podział na to, co wspólne, i to, co osobne, wygląda tak:

• Wspólne w obu wersjach: lista kontrahenta i kontrole ilości.
• Osobne w wariancie: lista asortymentu wydania i zapytania zapisu wydań oraz zleceń wydania.

Zapis w buforze i przyciski dokumentu zostają takie same. Komunikaty kontroli ilości opisuje artykuł o komunikatach błędów w WMS.

Pytania do zadania na etapie analizy

Poniższe pytania nie są faktami o kliencie. To lista rzeczy, które zadajemy w analizie przedwdrożeniowej, zanim ktoś skopiuje formularz dla drugiego działu:

• Zakres różnic: które formularze drugiego działu wymagają innych etykiet, a które innych pól?
• Pole klienta: czy dział podaje klienta z listy, czy wystarczy pole tekstowe, jak nazwa imprezy?
• Zapis: czy zmiana pola wymaga osobnego zapytania zapisu dokumentu?
• Utrzymanie: kto przenosi poprawki między parami i jak często zmienia się logika formularzy?

Odpowiedzi pozwalają policzyć koszt wariantu przed jego zbudowaniem.

Czego ten opis nie rozstrzyga

Opis nie rozstrzyga, którzy użytkownicy widzą który formularz, bo zależy to od menu i ról. Nie podajemy też treści zapytań zapisu ani brzmienia standardowych komunikatów, których karta projektu nie zawiera.

Zakres wariantu jest więc pytaniem projektowym. Opis pokazuje pięć par i dwa formularze bez pary, ale nie rozstrzyga, które formularze drugi dział uruchamia ani w jakiej kolejności. Tę decyzję podejmuje się razem z klientem, zanim powstanie pierwsza kopia.

Nie oceniamy jakości kopii ani nie porównujemy jej z innymi metodami. Opisujemy pięć par, ich różnice i koszt utrzymania, a decyzję o wariancie zostawiamy projektowi.