Pusty numer palety uruchamia podział ilości, wpisany numer go wyłącza

W opisywanym wdrożeniu formularz przyjęcia zewnętrznego dzieli ilość wpisaną w pozycji na palety, gdy pole „Numer palety” jest puste. Podział opiera się na wartości zawartości zapisanej w kartotece artykułu: powstają pełne palety i reszta, a każda paleta dostaje numer z licznika. Gdy ktoś wpisze numer palety, powstaje jedna pozycja z całą ilością, bez podziału.

Na danych przykładowych wygląda to tak: gdy pole „Numer palety” jest puste, formularz zamienia ilość 135 przy zawartości 40 na cztery pozycje, czyli trzy po 40 i jedną 15. Gdy numer jest wpisany, ta sama ilość daje jedną pozycję 135. O podziale rozstrzyga więc jedno pole formularza, a wypełnia je osoba przyjmująca dostawę.

Ilość z dokumentu dostawy trafia do formularza jako jedna liczba

Pozycję dopisuje przycisk „Dodaj” na kaflu „Pozycje” formularza przyjęcia zewnętrznego. Dwa pola wskazują towar i miejsce: „Asortyment” i „Lokalizacja”. Cztery pola opisują paletę i partię: „Numer palety”, „Numer partii”, „Data ważności” i „Rodzaj palety”. Osobne pole „Ilość” przyjmuje jedną liczbę z dokumentu dostawy. Wybór rodzaju palety omawia osobna strona o rodzaju palety w pozycji.

Przed wysłaniem formularz sprawdza w przeglądarce, czy pola są wypełnione, i pokazuje komunikaty, na przykład „Brak asortymentu!” albo „Brak numeru partii!”. Data ważności jest wymagana tylko wtedy, gdy kartoteka artykułu ma znacznik wymaganej daty; wtedy formularz pokazuje komunikat „Wymagana data ważności!”. Pusty numer palety nie kończy się takim komunikatem, tylko uruchamia podział. Przyjęcie wewnętrzne opisujemy osobno, na stronie o przyjęciu wewnętrznym na paletę.

Pusty numer palety uruchamia podział, wpisany numer go wyłącza

Reguła dotyczy jednego pola. Gdy pole „Numer palety” zawiera wpis, program zapisuje jedną pozycję z wpisanym numerem i wpisaną ilością, bez podziału. Gdy pole jest puste, program sam dzieli ilość na palety. Lista pól z poprzedniej sekcji nie zawiera przełącznika podziału, więc o podziale rozstrzyga samo pole numeru palety.

Pusty numer palety znaczy dla formularza: podziel ilość. Wpisany numer znaczy: zapisz jedną pozycję.

Formularz pilnuje też, żeby numer wpisany dla jednego artykułu nie wpłynął na następny. Zmiana artykułu w trakcie wpisywania czyści numer palety, więc numer wpisany dla poprzedniego artykułu nie wyłączy podziału dla następnego. Razem z numerem znikają partia i rodzaj palety oraz data i ilość. Osoba przyjmująca dostawę po zmianie artykułu wpisuje te dane od nowa i od nowa decyduje, czy podać numer palety.

Wartość zawartości program odczytuje z kartoteki artykułu

Podział opiera się na wartości zawartości zapisanej w kartotece wybranego artykułu. W tym opisie nazywamy ją wartością zawartości z kartoteki artykułu. Według dokumentacji wdrożenia zawartość palety definiuje się w kartotece, a ilość w pozycjach ustala się na jej podstawie. Samą arytmetykę podziału, bez formularza, pokazuje artykuł o rozbiciu ilości na palety w T-SQL.

Reguła ma dwa przypadki, które pokazuje poniższa lista.

• Ilość większa niż zawartość. Powstają pełne palety o ilości równej zawartości i, jeśli coś zostaje, paleta z resztą; przy ilości 135 i zawartości 40 są to trzy palety po 40 i paleta z resztą 15.
• Ilość mniejsza niż zawartość. Powstaje jedna paleta z całą ilością; przy ilości 30 i zawartości 40 jest to jedna pozycja 30.

Każda paleta dostaje własny numer i własną pozycję

Każda paleta powstaje jako osobna pozycja z nowym numerem z licznika palet. O samym formacie numeru z licznika pisze strona o numerze palety i liczniku. Tabela zestawia pięć przykładów z danymi przykładowymi; w ostatnim wierszu numer wpisany ręcznie wyłącza podział.

Cztery pierwsze wiersze różnią się tylko ilością. Ilość 135 daje trzy pełne palety i paletę z resztą, ilość 120 dzieli się bez reszty, ilość 30 mieści się w jednej palecie, a ilość 90 daje dwie pełne palety i paletę z resztą 10. Piąty wiersz ma tę samą ilość co czwarty, ale numer wpisany w polu zamienia dwie palety i resztę na jedną pozycję 90.

Palety jednego dopisania mają wspólne dane i jedną lokalizację

Palety jednego dopisania mają ten sam artykuł, tę samą partię i datę ważności, tę samą lokalizację oraz ten sam rodzaj palety. Różnią się numerem palety i ilością. Lista lokalizacji w formularzu zawiera tylko miejsca oznaczone jako strefa przyjęcia, które są aktywne i niezablokowane, i ma limit 50 adresów.

Po dopisaniu pozycji formularz czyści pola artykułu i partii oraz pola palety i ilości; lokalizacja zostaje, a fokus wraca na pole „Asortyment”. Kolejne dopisanie trafia więc do tego samego miejsca, dopóki ktoś go nie zmieni. Siatka pozycji odświeża się po każdym dopisaniu. Cztery jej kolumny to „Indeks”, „Nazwa”, „Ilość” i „Numer partii”, a cztery kolejne to „Data ważności”, „Numer palety”, „Lokalizacja” i „Rodzaj palety”. Zależność listy dostawców i rodzajów palet od kontrahenta opisuje strona o kontrahencie w dokumencie przyjęcia.

Suma pozycji po podziale powinna równać się ilości z dokumentu

Suma ilości po podziale powinna równać się ilości wpisanej w pozycji i podanej w dokumencie dostawy. Radzimy, by osoba przyjmująca dostawę porównała tę sumę z ilością z dokumentu dostawy przed zapisem dokumentu. Porównanie wykonuje osoba, nie formularz. Przy ilości 135 i zawartości 40 trzy pozycje po 40 i pozycja 15 dają razem 135.

• Porównanie sum. Osoba przyjmująca dodaje ilości pozycji i zestawia wynik z ilością z dokumentu dostawy.
• Numer wpisany ręcznie. Powstaje jedna pozycja z wpisaną ilością, więc porównanie dotyczy jednej liczby.

Przykład (dane wymyślone): Magazynier przyjmuje dostawę 135 sztuk Artykułu A; w kartotece wartość zawartości wynosi 40. Dalszy ciąg przykładu pokazuje lista numerowana.

1. W Dokumencie 26-1001 wybiera Lokalizację A ze strefy przyjęcia.
2. Wpisuje Partię A i rodzaj palety, a w polu „Ilość” liczbę 135.
3. Pole numeru palety zostawia puste i klika „Dodaj”.
4. Formularz dopisuje cztery pozycje: trzy po 40 i jedną z resztą 15, każdą z własnym numerem z licznika i w tej samej lokalizacji.
5. Przed zapisem dokumentu magazynier dodaje ilości pozycji i porównuje wynik ze 135 z dokumentu dostawy.

Gdyby magazynier wpisał numer palety z etykiety dostawcy, ta sama ilość utworzyłaby jedną pozycję.

Pytania do analizy

Przed wdrożeniem podobnego rozwiązania zadajemy cztery pytania. To pytania do czytelnika, a nie fakty o opisywanym wdrożeniu.

1. Czy dostawy do Twojego magazynu przyjeżdżają na paletach o stałej zawartości, czy zawartość zmienia się z dostawy na dostawę?
2. Kto prowadzi wartość zawartości w kartotece artykułu i kto ją sprawdza przed pierwszym przyjęciem?
3. Czy numer palety ma zawsze pochodzić z licznika magazynu, czy czasem z etykiety dostawcy?
4. Kto i w którym momencie porównuje sumę pozycji po podziale z ilością z dokumentu dostawy?