Ewidencja składu celnego w systemie WMS: co robi program, a co agencja i urząd

Skład celny i magazyn czasowego składowania (MCS) wymagają od firmy dwóch rodzajów pracy. Pierwszy to zgłoszenia i decyzje, które prowadzi agencja celna i urząd. Drugi to ewidencja magazynowa: gdzie leży towar i pod jakim dokumentem przyjechał. Do tego dochodzi status celny oraz liczba dni do końca dozoru. Studio WMS.net z modułem Dozór celny prowadzi ten drugi rodzaj pracy.

Dokumenty modułu to PZC (przyjęcie zewnętrzne do składu celnego) i WZC (wydanie zewnętrzne ze składu celnego). Ta strona nie omawia prawa celnego ani procedur. Opisuje tylko to, co program zapisuje, a co zostaje poza nim.

Scenariusz operatora z kilkoma magazynami i rozliczaniem usług opisuje starsza strona o WMS dla operatora 3PL. Opisuje ona inny wariant i w kilku miejscach przedstawia kontrolę wydania ogólniej, niż robi to moduł, więc przy rozbieżności obowiązuje podział zadań z tej strony. Sam moduł przedstawia strona o module Dozór celny.

Ewidencja składu celnego obejmuje to, co dzieje się z partią w magazynie

Podstawą ewidencji jest partia. Numer partii wiąże towar z dokumentem celnym, a status celny partii mówi, czy towar można wydać. Program zna pięć statusów: Pod dozorem, Zgłoszony, Zwolniony, Unijny i Zablokowany. Każda zmiana statusu zapisuje cztery rzeczy: źródło zmiany, login osoby, czas i uzasadnienie. Historii nie da się skasować, więc po miesiącach widać, kto i dlaczego zwolnił albo zablokował partię. Wszystkie statusy opisuje strona o pięciu statusach celnych.

Drugim elementem jest termin dozoru. Program liczy go jako datę przyjęcia powiększoną o limit dni zapisany dla magazynu, domyślnie 90. Limit ustawia się razem z typem magazynu, a typ ma trzy wartości: skład celny (SC), magazyn czasowego składowania (MCS) i magazyn krajowy (KRAJ). Nagłówek ekranu modułu pokazuje typ magazynu oraz limit dozoru w postaci „Limit dozoru: 90 dni”.

Gdy termin dozoru minie, a partia nadal ma status Pod dozorem albo Zgłoszony, dostaje status Zablokowany. Blokowanie jest leniwe: program robi to przy wejściu w jeden z trzech ekranów (Kokpit, Zwolnienia i blokady albo Terminy dozoru), bo moduł nie ma zadania cyklicznego. Szczegóły opisuje strona o terminach dozoru celnego.

Zadania ewidencji trafiają do jednego z trzech miejsc: programu, agencji albo urzędu

Tabela rozdziela jedenaście zadań między trzy miejsca. Kolumna programu opisuje funkcje modułu, a kolumny agencji i urzędu tylko wskazują, kto zadanie wykonuje poza programem. Nie cytujemy przepisów.

Z tabeli wynika zasada: program odpowiada za to, co leży w magazynie, a decyzje celne zostają tam, gdzie zapadają. Moduł odbiera wynik zgłoszenia od agencji, ale go nie tworzy. Nie jest certyfikowanym modułem celnym i nie rozstrzyga, czy firma spełnia wymogi prawa celnego; to zostaje po stronie firmy i jej agencji. Wymagania dla składu celnego omawia strona o składzie celnym i akcyzowym, a my opisujemy tylko ewidencję.

Dokument celny i kontener wiążą partię z papierami agencji

Rejestr dokumentów celnych prowadzi trzy typy dokumentów: T1, DSK i MRN. Każdy ma numer przepisywany z papierów agencji, a partia przyjęta na PZC jest przypisana do jednego dokumentu. Format numerów i zmianę statusu dokumentu porównuje strona o trzech typach dokumentów celnych.

Kontener ma w programie własną kartotekę. Numer kontenera program sprawdza po formacie i po cyfrze kontrolnej, a sposób liczenia pokazuje strona o numerze kontenera ISO 6346. Błędny numer zatrzymuje zatwierdzenie przyjęcia, bo brak poprawnego numeru kontenera należy do błędów blokujących.

Dokument celny ma też pozycje zgłoszenia z indeksem i ilością zgłoszoną. Przy przyjęciu program porównuje je z ilością przyjętą i ocenia różnicę względem tolerancji, domyślnie 2 procent. Te same różnice zbiera później raport rozbieżności względem zgłoszenia.

Przyjęcie i wydanie to dwa osobne dokumenty

Towar wchodzi do składu dokumentem PZC, a wychodzi dokumentem WZC. PZC wymaga wskazania klienta oraz dokumentu celnego z kontenerem, a każda pozycja musi mieć numer partii, bo partia niesie status celny. Pola i kontrolę przed zatwierdzeniem opisuje strona o dokumentach PZC i WZC.

Moduł zaprojektowano tak, że zatwierdzenie PZC nadaje partiom status celny i termin dozoru: Pod dozorem albo, gdy dokument celny był już zgłoszony lub zwolniony, status zgodny z dokumentem.

Moduł zaprojektowano tak, że kontrola przy zatwierdzaniu dokumentu WZC ma odrzucić partię bez zwolnienia celnego. Blokada obejmuje wyłącznie dokument WZC: dokumenty WZB i RW z partii celnej nie są blokowane, a bufor nie sprawdza statusów.

Granica ma praktyczny skutek. Jeśli firma wydaje towar z partii celnej dokumentem WZB albo RW, ewidencja dozoru tego wydania nie zatrzyma. Rozchód z partii pod dozorem powinien więc przechodzić przez WZC, a o tym decyduje dyscyplina pracy, nie sam program. Kontrola ma dotyczyć partii z jednym z trzech statusów: Pod dozorem, Zgłoszony albo Zablokowany. Partia Zwolniona albo Unijna nie jest odrzucana.

Scenariusz dnia z jednym kontenerem od zgłoszenia do wydania

Przykład jest wymyślony: nazwy i numery w kolejnych krokach nie istnieją. Cztery kroki pokazują, kto co robi.

1. Agencja Przykładowa przekazuje komunikat o zgłoszeniu towaru Klienta Testowego, z numerem MRN 26PLEXAMPLE000001A. W kolejce importu program zakłada dokument celny. W środowisku demonstracyjnym taki komunikat można zasymulować albo wczytać z pliku JSON.
2. Operator otwiera z menu NOWY dokument PZC i wskazuje klienta oraz dokument celny. Wpisuje kontener CSQU3054383 i numer partii. Program sprawdza cyfrę kontrolną kontenera i porównuje przyjętą ilość ze zgłoszoną.
3. Po zatwierdzeniu PZC partia ma dostać status Zgłoszony, bo dokument celny był już zgłoszony. Agencja przekazuje komunikat o zwolnieniu towaru, a status partii zmienia się na Zwolniony.
4. Operator wystawia dokument WZC. Partia Zwolniona nie podlega odrzuceniu, więc kontrola przy zatwierdzaniu nie ma jej zatrzymać. Gdyby partia miała jeszcze status Zgłoszony, kontrola miałaby odrzucić to wydanie.

Kokpit jest miejscem, od którego kierownik zaczyna dzień. Kafelek partii bez zwolnienia otwiera listę z filtrem, a kafelek komunikatów z błędem prowadzi do kolejki importu.

Czego moduł nie robi na tym etapie

Granice modułu należą do opisu ewidencji, bo wyznaczają, co firma nadal robi poza programem. Pełny zakres modułu zbiera karta modułu Dozór celny.

• Zgłoszenia celne: moduł nie składa zgłoszeń i nie zastępuje systemu agencji celnej, tylko odbiera wynik zgłoszenia.
• Certyfikacja: program nie jest certyfikowanym modułem celnym.
• Rozliczanie usług: moduł nie rozlicza usług celnych.
• Terminal Android: dokumentów PZC i WZC nie ma na terminalu Android, wystawia się je w przeglądarce.