Składowanie na terminalu: skan palety i skan miejsca docelowego

W opisywanym wdrożeniu operator składuje paletę dwoma skanami: numerem palety i miejscem docelowym, a pole adresu pobrania ekran wypełnia z wyniku zapytania, bez skanowania miejsca pobrania. Dopiero skan miejsca, który przejdzie kontrole ekranu, zapisuje ruch, a po zapisie ekran wraca do numeru palety i czeka na następną. Opisujemy ekran terminala w opisywanym wdrożeniu, bez ogólnego opisu urządzenia.

Składowanie na terminalu składa się więc z dwóch skanów. Po pierwszym ekran wypełnia pole „Adres pobrania” z wyniku zapytania, więc operator nie skanuje miejsca pobrania. Po drugim, który przejdzie kontrole ekranu, ekran zapisuje ruch i wraca do pola numeru palety. Zasady rozmieszczania towaru opisuje strona o miejscach składowania w magazynie.

Pierwszy skan to numer palety, a adres pobrania wypełnia ekran

Ekran ma trzy pola: „Numer palety”, „Adres pobrania” i „Adres docelowy”. Numer palety może mieć do 20 znaków. Dwa pozostałe pola pojawiają się dopiero po poprawnym numerze palety. Przy dolnej krawędzi ekranu jest stały przycisk „Zakończ”.

Po wciśnięciu Enter w polu numeru palety ekran wywołuje zapytanie z samym numerem palety. Gdy zapytanie zwróci dokładnie jeden wiersz z adresem i identyfikatorem miejsca, ekran wypełnia pole „Adres pobrania” i ustawia fokus na adresie docelowym. Pole „Adres pobrania” jest tylko do odczytu, a w opisywanym wdrożeniu ekran nie ma kroku skanu miejsca pobrania. Operator przechodzi więc od numeru palety od razu do miejsca docelowego. Skutek dla pracy jest prosty: operator nie musi wiedzieć, skąd paleta jest zabierana, bo to pole wypełnia ekran.

Według dokumentacji wdrożenia przy przesunięciu palet ze strefy przyjęcia operator skanuje na terminalu kod palety, potem kod lokalizacji, a skan lokalizacji zapisuje przesunięcie. Przyjęcie zewnętrzne, po którym palety czekają na odłożenie, opisuje strona o numerze palety w przyjęciu zewnętrznym.

Gdy zapytanie o paletę nie zwróci jednego wiersza, ekran pyta dalej

Gdy zapytanie o paletę nie zwróci jednego wiersza, ekran pyta drugim zapytaniem, czy paleta jest na dokumencie. Jeśli tak, pokazuje komunikat „Paleta na zleceniu: [numer dokumentu]!”. Jeśli nie, pokazuje komunikat „Nie można zmienić lokalizacji palety!”. Przy pustym polu numeru palety ekran pokazuje „Podaj numer palety!”.

Poniższa lista zestawia dwa pierwsze komunikaty. Operator widzi więc jedynie tyle, ile wynika z odpowiedzi obu zapytań: numer dokumentu albo komunikat bez dalszego opisu. Treści obu zapytań w tym opisie pomijamy. Drugi ekran terminala w opisywanym wdrożeniu, wydanie ze zlecenia, opisuje strona o wydaniu ze zlecenia na terminalu.

• Paleta na dokumencie. Komunikat „Paleta na zleceniu: [numer dokumentu]!”.
• Paleta poza dokumentem. Komunikat „Nie można zmienić lokalizacji palety!”.

Drugi skan wskazuje miejsce docelowe, a długi kod ekran zamienia na symbol

Adres docelowy można wpisać albo zeskanować. Bardzo długą liczbę ekran traktuje jako identyfikator miejsca z etykiety i zamienia na symbol miejsca. Krótszy wpis ekran traktuje jako symbol. Operator nie musi więc znać symbolu na pamięć: wystarczy, że zeskanuje etykietę miejsca.

Po wpisaniu albo zeskanowaniu adresu docelowego ekran uruchamia kontrole miejsca. Ich wynik decyduje o tym, czy skan zapisze ruch, czy ekran pokaże komunikat. Opisujemy tylko komunikaty, bez znaczenia kolumn w bazie, z których ekran je czyta.

Operator nie skanuje miejsca pobrania: ekran wypełnia je z numeru palety, a ruch zapisuje dopiero skan miejsca docelowego.

Ekran pokazuje komunikat, gdy miejsce docelowe zostaje odrzucone

Odrzucenie adresu docelowego pokazuje ekran jako podpowiedź przez 3 sekundy. Pole zostaje wypełnione i jest zaznaczone do nadpisania skanem. Ekran ma pięć komunikatów dla adresu docelowego: cztery o lokalizacji i jeden o braku adresu. Poniższa lista podaje cztery komunikaty o lokalizacji.

• Pierwszy komunikat. „Podana lokalizacja jest wyłączona!”.
• Drugi komunikat. „Podana lokalizacja jest nieaktywna!”.
• Trzeci komunikat. „Podana lokalizacja jest zablokowana!”.
• Czwarty komunikat. „Podana lokalizacja nie istnieje!”.

Piąty komunikat, „Podaj adres docelowy!”, pojawia się przy pustym polu adresu. Po komunikacie pole adresu jest zaznaczone, więc następny skan nadpisuje jego zawartość.

Skan, który przejdzie kontrole, zapisuje ruch

Zapis uruchamia dopiero skan, który przeszedł kontrole: ekran wpisuje identyfikator miejsca docelowego i wywołuje zapis. Zapis przekazuje bazie rodzaj operacji i numer dokumentu, a także numer palety wraz z miejscami pobrania i docelowym. Ekran uznaje zapis za udany, gdy odpowiedź zawiera numer dokumentu większy od zera. Wynik zapisu pokazuje ten sam ekran: podpowiedź po sukcesie albo okno „Komunikat” po odmowie.

Operator nie klika osobnego przycisku zapisu: ruch zapisuje sam skan miejsca docelowego, który przeszedł kontrole. Tabela zestawia cztery kroki składowania.

Po zapisie ekran jest gotowy na kolejną paletę

Po udanym zapisie ekran pokazuje podpowiedź „Przeniesiono na lokalizację: [adres]!”. Potem czyści pola i ustawia fokus na numerze palety. Operator może od razu zeskanować następną paletę, bez wychodzenia z ekranu. Seria składa się z powtarzanych par skanów: numer palety, a potem miejsce docelowe. Po nieudanym zapisie ekran pokazuje okno „Komunikat” z tekstem „Błąd zapisu dokumentu”, bez podania przyczyny.

Dokument zmiany lokalizacji w dwóch wierszach opisuje strona o korekcie wydania ruchem odwrotnym, a wzorzec pary wierszy w T-SQL artykuł o ruchu w dwóch wierszach.

Przykład (dane wymyślone): Operator A skanuje numer Palety A. Dalszy ciąg przykładu pokazuje lista numerowana.

1. Ekran wypełnia pole „Adres pobrania” Lokalizacją A i odsłania pole „Adres docelowy”.
2. Operator skanuje etykietę Lokalizacji B, a ekran zamienia kod na symbol miejsca.
3. Po kontrolach ekranu wpisuje identyfikator miejsca docelowego i wywołuje zapis.
4. Gdy odpowiedź zawiera numer dokumentu większy od zera, ekran pokazuje „Przeniesiono na lokalizację: [adres]!”.
5. Pola się czyszczą, a fokus wraca na numer palety.
6. Operator skanuje Paletę B.

Gdyby miejsce docelowe zostało odrzucone, ekran pokazałby komunikat o lokalizacji i nie wywołałby zapisu.

Pytania do analizy

Przed wdrożeniem podobnego rozwiązania zadajemy cztery pytania. To pytania do czytelnika, a nie fakty o opisywanym wdrożeniu.

1. Czy operator ma skanować także miejsce pobrania, czy wystarczy, że system zna je z numeru palety?
2. Co ekran ma zrobić z paletą, której system nie umie jednoznacznie umiejscowić?
3. Kto w Twoim magazynie ustala, na które miejsca wolno odkładać palety po przyjęciu?
4. Czy operator ma odkładać palety jedna po drugiej na tym samym ekranie, czy wracać do niego po każdej palecie?