# Magazyn zewnętrzny w osobnej bazie: dokumenty oddzielone, konfiguracja wspólna > Jak WMS trzyma dokumenty magazynu zewnętrznego w osobnej bazie, a konfigurację w głównej. Wdrożenie: połączenie zapisane przy zapytaniu i wspólna numeracja. Adres strony: https://magazyn.softwarestudio.com.pl/magazyn-zewnetrzny-w-osobnej-bazie-dokumentow/ --- W opisywanym wdrożeniu dokumenty magazynu zewnętrznego leżą w osobnej bazie, a menu, rejestry i zapisane zapytania zostają w bazie głównej. Formularz nie zna nazwy bazy dokumentów, bo połączenie jest zapisane przy zapytaniu, a obie bazy odwołują się do siebie po pełnej nazwie obiektu. Administrator, który ma oddzielić dokumenty magazynu zewnętrznego od własnych, a konfigurację aplikacji zachować w jednym miejscu, musi rozstrzygnąć, gdzie leży co. Opisujemy, jak rozwiązano to w jednym wdrożeniu [Studio WMS.net](/wms/): magazyn zewnętrzny w WMS dostał osobną bazę dokumentów (według dokumentacji jest to magazyn obsługiwany przez operatora logistycznego), a konfiguracja pozostała w bazie głównej. Tekst jest napisany dla administratora i architekta wdrożenia. Opisujemy zapytania i skrypt wdrożeniowy, ale bez nazw obiektów bazy z wdrożenia i bez liczby dokumentów. Model odwrotny, w którym jedna baza obsługuje wiele obiektów, opisuje strona o [operatorze logistycznym w systemie WMS](https://system.wms.net.pl/operator-logistyczny/), a wspólną bazę stanów dla oddziałów strona o [zarządzaniu wieloma magazynami](/zarzadzanie-wieloma-magazynami-jak-wms-centralizuje-rozproszone-operacje/). ## Dwie bazy i jedna konfiguracja W opisywanym wdrożeniu dokumenty magazynu zewnętrznego leżą w osobnej bazie, we własnej tabeli dokumentów. Menu i rejestry oraz transakcje formularzy zostają w bazie głównej. Tam zostają też słowniki i zapisane zapytania. Aplikacja jest jedna i ma jedną konfigurację w bazie głównej. Formularze magazynu zewnętrznego to osobne transakcje, które czytają i zapisują dokumenty w bazie dokumentów. Dla administratora oznacza to jedno miejsce, w którym zmienia się menu i zapisane zapytania, i drugie, w którym leżą dokumenty. Obsługę wielu klientów w jednej hali opisuje strona o [WMS dla operatorów logistycznych](/wms-dla-operatorow-logistycznych/), a tutaj chodzi o dokumenty jednego magazynu w osobnej bazie. Tabela pokazuje, co leży w której bazie. | Element | Baza główna | Baza dokumentów | | --- | --- | --- | | Dokumenty magazynu zewnętrznego | nie | tak | | Menu i rejestry | tak | nie | | Kartoteka lokalizacji i licznik numeracji | tak | nie | | Funkcje list i widok stanu | nie | tak | > Formularz nie zna nazwy bazy dokumentów, bo połączenie jest zapisane przy zapytaniu, a odwołania między bazami idą po pełnej nazwie. ## Połączenie zapisane przy zapytaniu, a nie w formularzu Każde zapisane zapytanie ma przypisane połączenie. Formularz woła zapytanie po identyfikatorze, a serwer wykonuje je na połączeniu zapisanym przy zapytaniu. Kod formularza nie zawiera więc nazwy bazy. O tym, do której bazy trafia zapytanie, decyduje jego wpis w konfiguracji, a nie plik skryptu formularza. Formularze magazynu zewnętrznego korzystają z zapytań wspólnych z formularzem przyjęcia ze zlecenia: trzy rodzaje zapytań, czyli listy pozycji, sumy i edycja, są te same. Transakcja formularza to wpis z trzema ustawieniami: plikiem skryptu, funkcją startową i sposobem powrotu. Znacznik wersji w adresie pliku wymusza ponowne pobranie skryptu przez przeglądarki po zmianie. Podobny mechanizm transakcji i znaczników wersji opisuje artykuł o [testowaniu nowych transakcji terminala](/testowanie-nowych-transakcji-terminala-na-produkcji/). ## Odwołania między bazami po pełnej nazwie Zapytania wykonywane na połączeniu bazy dokumentów sięgają do bazy głównej po pełnej nazwie obiektu, czyli po nazwie złożonej z trzech części: bazy, schematu i samego obiektu. Robią to w trzech miejscach: po adres lokalizacji z kartoteki lokalizacji, po numer dokumentu z procedury numeracji i przy zapisie wpisu w dzienniku zdarzeń. W drugą stronę rejestry dokumentów i licznik dokumentów w buforze przy pozycji menu odwołują się do bazy dokumentów po pełnej nazwie obiektu. Konfiguracja w bazie głównej pokazuje więc dokumenty z drugiej bazy bez przenoszenia ich. Odwołanie po pełnej nazwie działa w obrębie jednego serwera SQL. W opisywanym wdrożeniu przyjmujemy więc, że obie bazy stoją na jednym serwerze. Jest to wniosek z postaci zapytań, a nie ustalenie z konfiguracji serwera. ## Numeracja z bazy głównej dla dokumentów w bazie dokumentów Numerację dokumentów prowadzi baza główna. Licznik jest zapisany osobno dla roku i dla pary prefiks-typ dokumentu. Zapytanie zatwierdzające, wykonywane na połączeniu bazy dokumentów, pobiera numer z procedury numeracji w bazie głównej, więc dokument leży w jednej bazie, a jego numer pochodzi z drugiej. Jeden z formularzy magazynu zewnętrznego, przyjęcie bezpośrednie, ma własną parę prefiksu i typu, więc ma własny licznik. Numer mieści się w dwudziestu znakach: taka jest pojemność zmiennej, do której przyjmuje się wynik procedury numeracji. Długość pola w tabeli dokumentów magazynu zewnętrznego nie została sprawdzona, więc przy integracji z systemem zewnętrznym trzeba ją uzgodnić osobno. Maski i liczniki w innym wdrożeniu opisuje strona o [numeracji dokumentów KM i PM](/numeracja-dokumentow-km-i-pm-w-wms/). ## Stan magazynu zewnętrznego i właściciel towaru na pozycji Stan magazynu zewnętrznego czyta osobny widok stanu per lokalizacja, wzorowany na standardowym i rozróżniający także dostawcę. Jego treści nie opisujemy. Według dokumentacji skryptu wdrożeniowego stan rozróżnia osiem cech: firmę będącą właścicielem towaru, dostawcę, asortyment, lokalizację, paletę, partię, termin ważności i datę produkcji. Na każdej pozycji dokumentu zapisują się firma, czyli właściciel towaru, i dostawca, czyli kontrahent z kartoteki dostawców. Model właściciela i dostawy opisuje artykuł o [stanie magazynu per dostawa i właściciel](/stan-magazynu-per-dostawa-i-spolka-z-rozliczeniem-pozyczek/). ## Wdrożenie skryptem, który wie, na której bazie pracuje Skrypt wdrożeniowy wykonuje się w bazie głównej i zaczyna od kontroli nazwy bazy: przy innej bazie zatrzymuje się z komunikatem. Każdy element jest sprawdzany przed dodaniem, więc ponowne wykonanie niczego nie dubluje. Funkcję listy dokumentów skrypt tworzy w bazie dokumentów przez wywołanie procedury systemowej w kontekście tej bazy. Definicję bierze z istniejącej funkcji listy przyjęć i podmienia w niej typ dokumentu. Gdy podmiana nie trafiła, zatrzymuje się z błędem. Pozycje menu dla nowych formularzy skrypt dodaje roli działu zamówień, a na końcu uruchamia zapytanie kontrolne, które sprawdza, czy inne role nie dostały nowych pozycji. Ogólną praktykę skryptów wdrożeniowych, z trybem próbnym i osobną rolą testową, opisuje wspomniany wyżej artykuł o testowaniu nowych transakcji terminala. Tutaj liczy się to, że skrypt zna bazę, na której pracuje, i dotyka dwóch baz. ## Przykład: administrator wdraża nową funkcję magazynu zewnętrznego Przykład ze zmyślonymi danymi. Administrator wdraża nową funkcję magazynu zewnętrznego i uruchamia skrypt w bazie głównej. Skrypt najpierw sprawdza nazwę bazy i zatrzymuje się, gdy otwarto inną. Potem dodaje zapytania z połączeniem do bazy dokumentów i wpis transakcji formularza, a w bazie dokumentów tworzy funkcję listy dokumentów. Kontrolne zapytanie po wdrożeniu zwraca w naszym przykładzie cztery sprawdzenia: dwa zapisane zapytania z połączeniem do bazy dokumentów, funkcję listy utworzoną w bazie dokumentów, dwa rejestry w bazie głównej i wpis transakcji formularza. Rejestry dokumentów w menu i licznik dokumentów w buforze odwołują się potem do bazy dokumentów po pełnej nazwie obiektu, a formularz nadal nie zna nazwy bazy. ## Pytania do zadania na etapie analizy Przed rozdzieleniem dokumentów na dwie bazy zadajemy cztery pytania. To pytania do czytelnika, a nie fakty o opisywanym wdrożeniu. Rolę administratora opisuje strona o [zadaniach administratora systemu WMS](/administrator-programu/), a przebieg projektu strona o [wdrożeniu systemu WMS](/wdrozenie-systemu-wms/). - Rozdzielenie dokumentów - dlaczego dokumenty operatora mają być oddzielone od własnych i kto ma mieć dostęp do bazy dokumentów. - Serwer i kopie zapasowe - czy obie bazy mogą działać na jednym serwerze i kto odpowiada za kopie zapasowe każdej z nich. - Kartoteki wspólne - które kartoteki mają zostać wspólne, a które mają mieć własną kopię w bazie dokumentów. - Numeracja - jak ma wyglądać numeracja dokumentów magazynu zewnętrznego i ile znaków ma mieścić numer. ## Czego ta strona nie opisuje Strona nie podaje nazw obiektów bazy z wdrożenia, nazw ról, kodów menu ani liczby dokumentów. Nie wyjaśnia powodu podziału na dwie bazy i nie opisuje wymiany plików z operatorem ani wydań z magazynu zewnętrznego. Opisuje budowę zapytań i skryptu, a nie sposób użycia formularzy przez użytkowników. ## Pytania i odpowiedzi o osobnej bazie dokumentów magazynu zewnętrznego ## Słownik pojęć o bazie dokumentów magazynu zewnętrznego Terminy używane przez administratora i architekta wdrożenia, gdy dokumenty magazynu leżą w osobnej bazie.