Web Service określane jako usługi sieciowe, umożliwiają budowę prostych, rozproszonych aplikacji, niezależnych od platformy. W swoim działaniu wykorzystują one powszechnie znany standard XML.
Dostęp do usług sieciowych jest również niezwykle prosty, dzięki zastosowaniu standardowych protokołów, takich jak HTTP czy SOAP. Web Service’y mogą być wykorzystywane do integracji aplikacji tworzonych w rozmaitych językach programowania, na różnych platformach deweloperskich. Jedną z ich najważniejszych zalet jest fakt, że aplikacja kliencka, która chce skorzystać z udostępnianej usługi, nie musi być stworzona w tym samym języku, co Web Service, co więcej – nie musi nawet posiadać wiedzy na temat budowy usługi. Jedyne, co jest potrzebne, do wykorzystywania tej technologii, jest internetowy adres usługi, oraz nazwy metod przez nią udostępnianych. W rozdziale tym pokażę, w jaki sposób możemy wykorzystywać Web service’y przy tworzeniu stron internetowych w technologii ASP.NET.
Usługa sieciowa może być:
zdefiniowana za pomocą języka opisu usług standaryzowanym językiem, bazującym na XML jest WSDL (ang. Web Services Description Language) publikowana i wyszukana w rejestrze usług za pomocą standardowego mechanizmu (np. rejestry UDDI) wywołana zdalnie przez zdefiniowany interfejs częścią innych usług sieciowych lub być ich kompozycją.
Na bazie usług sieciowych można konstruować rozproszone systemy i aplikacje. Aplikacje komunikują się z usługami sieciowymi z wykorzystaniem internetowych protokołów i formatów danych. Protokołem najczęściej stosowanym do komunikacji z usługami sieciowymi jest SOAP, zatwierdzony przez organizację W3C. Najbardziej znanymi platformami natywnie obsługującymi standardy XML, UDDI i SOAP są .NET i Java EE. Usługi sieciowe okazały się skuteczne w sieciach prywatnych, gdzie duże korporacje budowały systemy wymiany danych między swoimi oddziałami oraz z partnerami i klientami. W takich kontrolowanych środowiskach łatwiej jest uzyskać zgodność danych przesyłanych między poszczególnymi komponentami usług sieciowych, otwartość standardów zaś ułatwia tworzenie rozwiązań klienckich niezależnie od platformy. Usługi sieciowe w publicznym Internecie są w okresie powolnej, zakrojonej na wiele lat materializacji. System wyszukiwawczy UDDI umożliwia rejestrowanie usług w Internecie i pozwala aplikacjom wyszukiwać takie usługi i wymieniać dane. Jeśli usługa sieciowa jest płatna, można dołączyć procedurę wnoszenia płatności. Dla poprawnego funkcjonowania na skalę globalną wymaga to bardzo precyzyjnego określenia wszystkich szczegółów działania usługi, zanim zostanie udostępniona publicznie. Wykorzystanie usług sieciowych pozwala komponentom programowym współdziałać ze sobą przez Internet, niezależnie od swojej lokalizacji i szczegółów implementacji.
Dostęp do usług sieciowych jest również niezwykle prosty, dzięki zastosowaniu standardowych protokołów, takich jak HTTP czy SOAP. Web Service’y mogą być wykorzystywane do integracji aplikacji tworzonych w rozmaitych językach programowania, na różnych platformach deweloperskich. Jedną z ich najważniejszych zalet jest fakt, że aplikacja kliencka, która chce skorzystać z udostępnianej usługi, nie musi być stworzona w tym samym języku, co Web Service, co więcej – nie musi nawet posiadać wiedzy na temat budowy usługi. Jedyne, co jest potrzebne, do wykorzystywania tej technologii, jest internetowy adres usługi, oraz nazwy metod przez nią udostępnianych. W rozdziale tym pokażę, w jaki sposób możemy wykorzystywać Web service’y przy tworzeniu stron internetowych w technologii ASP.NET.
Usługa sieciowa może być:
- zdefiniowana za pomocą języka opisu usług
- standaryzowanym językiem, bazującym na XML jest WSDL (ang. Web Services Description Language)
- publikowana i wyszukana w rejestrze usług za pomocą standardowego mechanizmu (np. rejestry UDDI)
- wywołana zdalnie przez zdefiniowany interfejs
- częścią innych usług sieciowych lub być ich kompozycją.
Na bazie usług sieciowych można konstruować rozproszone systemy i aplikacje. Aplikacje komunikują się z usługami sieciowymi z wykorzystaniem internetowych protokołów i formatów danych. Protokołem najczęściej stosowanym do komunikacji z usługami sieciowymi jest SOAP, zatwierdzony przez organizację W3C. Najbardziej znanymi platformami natywnie obsługującymi standardy XML, UDDI i SOAP są .NET i Java EE. Usługi sieciowe okazały się skuteczne w sieciach prywatnych, gdzie duże korporacje budowały systemy wymiany danych między swoimi oddziałami oraz z partnerami i klientami. W takich kontrolowanych środowiskach łatwiej jest uzyskać zgodność danych przesyłanych między poszczególnymi komponentami usług sieciowych, otwartość standardów zaś ułatwia tworzenie rozwiązań klienckich niezależnie od platformy. Usługi sieciowe w publicznym Internecie są w okresie powolnej, zakrojonej na wiele lat materializacji. System wyszukiwawczy UDDI umożliwia rejestrowanie usług w Internecie i pozwala aplikacjom wyszukiwać takie usługi i wymieniać dane. Jeśli usługa sieciowa jest płatna, można dołączyć procedurę wnoszenia płatności. Dla poprawnego funkcjonowania na skalę globalną wymaga to bardzo precyzyjnego określenia wszystkich szczegółów działania usługi, zanim zostanie udostępniona publicznie. Wykorzystanie usług sieciowych pozwala komponentom programowym współdziałać ze sobą przez Internet, niezależnie od swojej lokalizacji i szczegółów implementacji.
Usługi sieciowe, Web Service, XML, integracja, wymiana danych, HTTP, SOAP